Het belang van een paradigmashift
...voor het succesvol werken met Netwerkondersteuning
Ten behoeve van het RAAK-programma 'Netwerkondersteuning voor steunbehoevende burgers' doen het Centrum voor Samenlevingsvraagstukken (CvSv) van de Gereformeerde Hogeschool te Zwolle en het Lectoraat Klantenperspectief in Ondersteuning en Zorg van Windesheim Flevoland al enige tijd onderzoek naar netwerkondersteuning in de praktijk. Daarbij wordt onder meer gekeken naar de rollen die de verschillende betrokkenen bij netwerkondersteuning vervullen -te denken valt aan de klant, de beroepskracht, de organisatie, leden in het netwerk van de klant, een eventuele vrijwilliger- en de kennis en vaardigheden die daarbij komen kijken.
Hoewel het onderzoek nog in volle gang is zal dit artikel worden gebruikt om te onderstrepen dat deze (relatief) nieuwe manier van werken zijn weerslag zal krijgen op de kennis en kunde van de toekomstige professional maar vooral ook op de professional en opleider van nu.
De afgelopen paar jaar houdt de overheid burgers steeds nadrukkelijker verantwoordelijk voor het eigen leven en welzijn en de kosten die hiermee gemoeid zijn. Sinds de invoering van de Wmo in 2007 wordt van burgers verwacht dat zij, indien zelfstandig leven niet meer lukt, eerst hun eigen netwerk in schakelen alvorens een beroep te doen op professionele steun.
Andere kennis en vaardigheden
Hoewel deze wetswijziging op het eerste gezicht vooral van invloed lijkt op het gedrag van burgers blijkt dat netwerkondersteuning en andere vormen van ‘welzijn nieuwe stijl’ vragen om andere kennis, vaardigheden, werkwijzen, steun vanuit de organisatie en een andere attitude t.a.v. het verlenen van ondersteuning,. Mede daarom zal de Gereformeerde Hogeschool te Zwolle en Hogeschool Windesheim de bevindingen van het onderzoek naar Netwerkondersteuning voor steunbehoevende burgers trachten te integreren in het curriculum.
Het succesvol werken met netwerkondersteuning vergt echter veel meer dan enkele lessen, een stage of een module. Op lange termijn zal het opleiden van de studenten in netwerkondersteuning, en andere werkwijzen die het klantenperspectief als vertrekpunt nemen, stevig worden ingebed in het curriculum. Wanneer wij echter van studenten vragen dat zij deze manier van werken eigen maken, moeten wij dit ook van de professional van nu, en met name van docenten vragen. Dit vereist dat deze laatste groep het paradigma van ‘zorgen voor’ verruimt met het besef dat de professional geen belemmering dient te vormen in het leven van de cliënten. Op de lange termijn dient de professional er dan ook naar te streven dat hij/zij de competentie van ‘jezelf overbodig maken’ eigen maakt. Daarbij is het van belang dat zowel de ‘oude’ als de ‘nieuwe’ professional te allen tijde het zorg dragen voor de functiestoornis of de beperking op evenwaardige wijze verbindt met het optimaliseren van de kwaliteit van leven van de cliënt.
>> Terug